Dat was het dan.

Ik moet niks hebben ik, tante Bertha

Maar allez ma, Agnes

Luistert goed, Noël

Dinges, Roger

Kwee nie se, Nadine

Summertime, Hugo

Is hier niks te drinken, Viviane

Kzal ne keer gaan zien, Victor

En, Piet, wat hebben we nu geleerd:

Ten eerste: hier vond een explosie aan creativiteit plaats

Ten tweede: hier was een geweldige ploeg aan de slag

Ten derde: één vogel zal op de Gellenberg voor goede herinneringen blijven zorgen.

Als de dood mij roept!

Het was een schitterende slotvoorstelling waarbij het wel even leek alsof Tante Martha ook televisueel dood was. Even sterven voor ons allemaal maar een extra attractie voor de toeschouwers. Soms is een mens heel blij als een tv aanspringt! Enfin, een moment dat je niet licht vergeet.

EXTRA! EXTRA! EXTRA! EXTRA!

   VANAVOND      EXCLUSIEF

MARTHA’S
SUMMERTIME BAND
LIVE BEKENDE JAZZMEEZINGERS
NA DE VOORSTELLING

Erwin De Ryck: klarinet + leader; Dagmar Douven: bas; Jan Geuns: basklarinet; Tjen Sanen: tenorsax; Luc Gadeyne: altsax; Koen Riemis: drums;
Kurt Van Schaeybroeck: piano
met dank aan de muziekschool Haasrode         

Het laatste weekend!

Sneeuw en ijzel. Jammer dat er een pak bezoekers niet geraakt is. Maar die er waren, hebben erg genoten van een zo goed als perfecte voorstelling. Proficiat! Sterke avond. En wie wat foto's van het vorige weekend wil bekijken: https://picasaweb.google.com/105725154869504047228/FotoS?authkey=Gv1sRgCPfsq6v8w6LhGA&feat=email# En daarbij zit deze foto van mezelf met mijn geliefkoosde regie-assistente!

Het slot!

De aasgieren zwijgen!

Enkele reacties...

Uit de mail (aan de regisseur):

Wij hebben vanavond genoten van Tante Martha's nadoodse perikelen. Waar haal je de stukken vandaan? iedereen kent "Zwijg kleine", maar ik denk dat dit zeker bij amateurs veel dankbaarder is om te spelen: er zijn meer kantelmomenten en die houden gemakkelijker de aandacht vast; en er zijn ruimere spelmogelijkheden denk ik.  Maar uitvergroting, daar moet deze auteur het, lijkt mij, echt wel van hebben: zoals je zelf schreef duidelijk een kolfje naar jouw hand.  Leuke details ook: het water dat uit de hoed van de muzikant loopt bijvoorbeeld. 

Je had ook wel je akteurs mee: ook voor hen een dikke proficiat. Ze deden het denk ik met plezier....

Uit een andere mail (aan tante Bertha):

Dikke PROFICIAT aan iedereen, met jullie voorstelling van "Tante
Martha's laatste wil" !
Prima geacteerd, mooie passende decors en heel typerende pruiken !
'k Wist niet dat jij zo'n streng nors gezicht kon opzetten :-)

Uit een andere mail (van een vriendin van Nadine, die er niet over kon zwijgen...):
Wat ik ook nog vergat te zeggen: wat ik zeer goed vond was het doodsprentje van Tante Marthe. Het was een zeer fijn accent.  

Cool

Om een bepaald effect beter te laten uitkomen, heeft Ivo een uur voor de première nog een muur uitgebroken en herzet. Ivo blijft daar cool bij! En het effect werkte!!

PROFICIAT

De première-avond: het is toch altijd een spannende avond. Maanden lang zijn we op onze zoektocht op allerlei valkuilen gebotst. En dan komt de première-avond. En we weten die boobie traps heel goed liggen! Wel, het was een feilloze avond alsof er nooit valkuilen geweest waren. Een ongelooflijke proficiat aan alle uitvoerders: acteurs, licht, klank, decor, schmink, kapsels,. Anouschka, Claude, Tine en Marie-Rose mogen zeker fier terugkijken op hun maidentrip. Ja, het was hun eerste keer. En een eerste keer is toch dubbel spannend. We hebben echt wel voor de moeilijke route gekozen om dit stuk te brengen: de stripstijl. Je moet als acteur dat juiste spoor vinden en daar dan niet over gaan, want anders wordt het domme overacting. De stijl was bij de première Perfect. Scherp. Strak. Drinken we daar op tante Bertha?

Het was een echte première-avond; daar komen ook de collega-toneelliefhebbers op af, die soms met verstarde toneelprincipes hun kritische bril opzetten. Ach, elk mens gebruikt wel eens van die technieken om te geloven dat zijn kant beter is. Niet aantrekken dus. Maar wie echt gekomen was om zich te amuseren -en dat was toch de meerderheid-, die heeft genoten van een TOPPRESTATIE! Blijf even erg genieten van de volgende voorstellingen. Geweldig goed gedaan!!!

Uit Berlijn!

Ik kreeg vanavond dit bericht van mijn dochter in Berlijn. Het deed deugd. En het heeft -wie weet- geholpen. Want, het was een heerlijke, spannende repetitie. De vertoning zat strak in mekaar. En gelukkig hier en daar iets wat nog even beter kan. Een perfecte generale is immers een slecht voorteken.

Laat het publiek maar komen.

De laatste!

Ja, vanavond was het de laatste repetitie. Want volgende donderdag is het generale en dat is eigenlijk een voorstelling. Ja, ineens is het zover. Hoewel ineens is een verkeerd woord, want we zijn zachtjes naar dit moment toegewandeld. We hebben hard gezocht en we hebben mekaar gevonden. Eerst ons eigen personage, dan het contact met de anderen. En nu is deze groep rijp voor een publiek. Sterk werk. Dus een oproep naar de duizenden fans van deze blog : kom donderdag om 20u naar de gratis try-out op de Boven-Lo. Oei, eigenlijk mag ik daar niet voor oproepen. Maar het zou wel leuk zijn als de acteurs op de generale het publiek voelen. Ik ben er razend nieuwsgierig naar.

Licht!

De geheimen van de belichting spelen zich op een vergeten zondagnamiddag zowel op de begane grond als in het plafond af. "En meer zeg ik daar nie over", zou Noël zeggen

Martha's Cups

De kleur van de cups van tante Martha? Daar ga ik het hier niet over hebben. Maar de enige echte Tante-Martha's-Laatste-Wil-cupcakes bakte toneelmeester Tine voor haar verjaardag. En die waren kleurrijk!!

Hoofdzaken

En daar waren ineens de pruiken. Nadine heeft een meer dan perfecte B-52, Viviane heeft haar golven, Roger heeft zijn strak zwart kapseltje,... alleen de krullen van tante Bertha moeten nog in de juiste Fabiolaplooi vallen. Maar mits wat schuiven en krullen en verleggen is Christine er aan het komen. "Het mag dus zotter?!".  Ja, stripstijl!
Maar zoals je ziet worden de golven van Viviane vakkundig getemd en in bedwang gehouden door Ellen en Francisca.

Zoeken!

Het is zo een avond van "zoeken". Iedereen is op zoek. Naar dat stukje tekst, naar een timing om op te komen, naar het juiste punt van een klankfragment, naar het moment voor een lichtverandering, naar de juiste plek voor het juiste rekwisiet. Zo een avond was de voorbije repetitie-avond. Toch geweldig dat iedereen zoekt. Nog vier repetities om mekaar te vinden. En wie zoekt, die...

En zo komt er meteen wat kleur in de zaak!

Tovenaars

Het decor staat er in zijn juiste kleur, het geluid wordt gekoesterd door Paul en vandaag verschenen er twee nieuwe tovenaars. Claude en Roel wierpen hun licht op de zaak! Van bovenuit.

Nog 5

En zo tellen we stilaan af naar de première. NOG VIJF REPETITIES. De ingrediënten zijn aanwezig. De saus is aan het pakken. Hier en daar mag ze nog wat steviger binden en hier en daar nog wat kruidiger. Ondertussen worden er heel wat afleidingsmaneuvers georganiseerd door allerlei technische ingrepen. Ja, we zitten op dat moment in het repetitieplan. Maar het is fantastisch om te zien hoe de acteurs na een technische stop onmiddellijk de draad weer kunnen oppikken. Jep. De fundamenten zitten goed.

En wat zit er in de oven....?

Ja, dit raadsel moeten we door Christine laten oplossen:

Ze schrijft:

Ik heb vandaag een nieuw recept geprobeerd. Dit kwam uit de oven (echt!): de pruik voor Leen.

Ik hoop dat ik nu meer tevreden ben met het resultaat. Morgen zie ik pas of de krullen beter houden.

Haar kan spannend zijn.

De Fabiolakrullen van de tante

Ja, Christine heeft er lang op gebroed maar nu komt er witte rook uit haar atelier.
Ze schrijft: Ik heb er een aantal weken op gebroed (en gevloekt) maar met deze “golftechniek” kon ik eindelijk van de bovenste rij golven een ononderbroken lijn maken:  ik maakte een tunnel van katoen en stak de krulspelden daar in. Ook over de kleur ben ik tevreden : ik maakte het haar donkerder grijs en paarse strepen.

Ik heb wel in mijn enthousiasme het haar een brandwonde gegeven, ik probeer het nog te repareren.

Oei, is het dan toch zwarte rook !?!

De Aasgieren zijn gearriveerd!

Nu nog in de huiskamer van de artiste-peinteur Jaak De Coninck, straks als pronkstuk in de huiskamer van Tante Martha. Ja, de tante wist wie de aasgieren waren.

Teksthulp Marie-Rose en productieleider Ivo bekijken het vanuit hun hoek.

Alziend

Regie-assistente Sara heeft alles gezien.

B-52

En zo is Nadine met haar B-52-kapsel bijna even groot als haar niet zo liefhebbende echtgenoot Roger. Dankzij de spuitbussen en de creativiteit van Christine.

Inleving

Zelfs als Gert gewoon even zijn tekst naleest, is hij HELEMAAL Noël.

Art nouveau

Als nog iemand het rood en oranje van dit meesterstuk vervangt door vijg en goud, is dit de Art Nouveau-vaas. Een meesterwerk van één euro bij het Spit.

Met man en macht

Het was zaterdag een plezier om te zien hoe de decorploeg

-Jos, Jos, Ivo én Piet-

 met enthousiasme en vakmanschap een leslokaal omtoverde tot

de schoonste kamer van tante Martha.

Een ander mens

Het is een lastige tijd voor acteurs. Er komen alsmaar nieuwe, kleine technische details bij: het decor begint er te staan, de echte muziek en geluiden zijn in aantocht, rekwisieten op hun plaats. Dit leidt allemaal af van de vaste gang van zaken op de vorige repetities en het eist opnieuw een grotere concentratie. Soms zijn de ingrepen erg ingrijpend. Christine bracht de pruik van Roger mee. Roger is ineens een heel ander mens!